ژنرال عقیلی پور

پس از انقلاب فرانسه 1789 که دمکراسی و حقوق بشر مُد روز شد همه با چنگ و دندان به پله های نردبان مدشده خود را آویزان کردند. در تاریکی و ظلمت ننگ بار جامعه آن روز که استبداد سیاه و خونخوار دین فروشان کلیسا به نام خدا با انکیزیسیون ملل ستمدیده را له و نابود کرده بودند نور کم سویی در افق دور و در تاریکی مطلق نمودار گردید که خوش باوران و ناامیدان دلخسته به آن دل بستند.

دمکراسی و حقوق بشر جای مقدسی در جوامع بشری پیدا کرد، اما گرگان جامعه چنان دستکاری به نفع منافع خود کرده و به هر نحو که دلخواه آنان بود دمکراسی و حقوق بشر را تعبیر نمودند و افتضاح آن چنان بالا گرفت که پیر سیاست انگلیس خود اعتراف کرد که « دمکراسی امروز ما بی عیب نیست ولی بهتر از این فعلاً نداریم. »  

جابر کلیبی                                   djaber_ka@yahoo.ca

رفقا و دوستان بسیاری طی تماس های تلفنی، از طریق پست الکترونیکی و حضوری جویای دلایل و انگیره های برگزاری دو یادمان در مونترال شده اند. ما در زیر کوشش می کنیم رخدادهایی که منجر به این وضعیت شده است را برای اطلاع همه گان توضیح دهیم. ما باز هم در این زمینه خواهیم نوشت.  

یادآوری چند نکته در مورد تاریخچه برگزاری یادمان کشتار زندانیان سیاسی در مونترال  

یادمان کشتار زندانیان سیاسی در شهرهای مختلف جهان، از جمله در مونترال سالهاست که به ابتکار نیروهای چپ و کمونیست، به عنوان تظاهر نفرت و انزجار علیه جمهوری اسلامی که عامل این جنایت عظیم است، برگزار می شود. این یادمان در شهر مونترال نیز از سال ها پیش، ، ابتدا توسط « بلوک چپ »، سپس« اتحاد نیروهای چپ و کمونیست ایران » برگزار شده و اینک چند سالی است که پس از ایجاد « اتحاد سوسیالیستی ایرانیان- مونترال »، توسط این جریان برپا می شود.