فرح و لیلی امیر ارجمند

لیلی جهان آرا (امیر ارجمند) از معدود زنانی است که با دوستی با فرح از جایگاه ویژه ای در دربار و دولت رژیم پهلوی برخوردار شد و در راستای اهداف و سیاست های بیگانه در نقش های متفاوتی ظاهر شد. او که از دوستان دانشجویی (توده ای و کنفدراسیونی) فرح دیبا در پاریس بود، در دورانی که فرح، شهبانوی ایران شد، محرم اسرار و مشیر و مشاور او بود.

لیلی جهان آرا فرزند عبدالله در سال 1317 در تهران به دنیا آمد. پدر او عبدالله جهان آرا فرزند تقی کارمند وزارت دارایی بود و هفت سال نیز ریاست ضرابخانه را عهده دار بود. لیلی در مدرسۀ فرانسوی زبان رازی تهران و در پاریس همکلاس فرح دیبا بود. وی لیسانس ادبیات فرانسه را از تهران و فوق لیسانس کتابداری را از دانشگاه رانگرز نیوجرسی آمریکا گرفت (1342).   

مشاغل او : رئیس کتابخانه دانشگاه ملی (1339- 1342)، استادیار کتابخانه شرکت ملی نفت، عضو هیئت امناء بنیاد آرشام، عضو هیئت مدیره موزه علوم و فنون و از اسفند 1353 نیز با پیشنهاد وزیر علوم و تأیید محمد رضا شاه به عضویت شورای آموزش کشور منصوب گردید.

لیلی جهان آرا پس از جدایی از همسر اول خود، پس از چندی در سال 1354 با حسینعلی (شاهرخ) امیر ارجمند ازدواج کرد. دکتر ارجمند استاد فیزیک دانشگاه تهران، گرایش کمونیستی داشت و در روزنامه اطلاعات هم مقاله می نوشت. وی با حمایت دکتر نهاوندی به مشاغل عالی در دانشگاه تهران رسید و در زد و بندهای مقاطعه کاری و غیره نیز دشت داشت.  ساواک ارتباطات مرموز خانم ارجمند را با افسران و مأموران اطلاعاتی بلوک شرق و MI6 و موساد را در گزارش های خودش دارد که به محمد رضا شاه ابلاغ شد ولی او دستور داد از سال 1352 کنترل از روی او برداشته شود.

زمانی که لیلی جهان آرا در سال 1342 جهت پایان نامه تحصیلی خود مدتی را در آمریکا گذراند، با سیا، MI6 و موساد مربوط شد و همچنین بعدها با سفارت های مجارستان، چکسلواکی و روسیه در ارتباط قرار گرفت. از جمله افرادی که با خانم ارجمند بسیار نزدیک بودند و با وی مراوده داشتند، «کارولی هاکلر » کاردار و عضو اطلاعاتی سفارت مجارستان و «بری هگر » دبیر دوم سفارت چکسلواکی و « استراگا » سفیر چکسلواکی می باشند، البته روابط جنسی نامبردگان با اهداف جاسوسی همراه بوده است. خانم امیر ارجمند به دفعات به دعوت کشورهای خارجی و مأموریت های متعدد به چکسلواکی، بلغارستان، روسیه، کانادا، آمریکا و ... سفر کرده است. او یکی از عناصر فعال در براندازی رژیم پهلوی بود.

هنگام خروج شاه و فرح از ایران در سال 1357، لیلی امیر ارجمند نیز با آنها بود. زمانی که در کشور باهاما بودند، دختر راکفلر شخصی را به نام « رابرت آرمائور » برای انجام کارهای محمد رضا شاه معرفی کرده بود. شخص نامبرده یک معاون داشت به نام « مارک موریس » که از مأمورین برجستۀ سیا بود. در اثر روابط مراوده ای لیلی با این مأمورین که همۀ کارکنان هتل از آن مطلع بودند و همچنین رفتار فجیع همراهان فرح در کنار دریا، دولت باهاما که از نظر اجتماعی دیگر قادر به تحمل آنها نبود عذر آنها را خواست و اعلام کرد که از نظر سیاسی و اجتماعی، حضور شاه و همراهان برای کشور باهاما زیان آور است.

فرح پهلوی با پیشنهاد لیلی ارجمند که مدرک کتابداری داشت، در سال 1344 تشکیلاتی بوجود آورد که توسط آن میلیاردها تومان بهره برداری، حیف و میل از پول ملت ایران نمایند، این تشکیلات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نام داشت که با مدیریت لیلی امیرارجمند فعالیت خود را آغاز کرد.

روح الله دارابی، رئیس حسابرسی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به علت اینکه گزارشی را در مورد اخذ رشوه و برداشت غیرقانونی ازصندوق دولتی توسط حسین سماکار (رئیس امور مالی) به مقامات مسئول کانون ارائه کرده است، مورد سرزنش قرار گرفته و بر این اساس، لیلی ارجمند به کارگزینی دستور اخراج و برکناری وی را می دهد.  

هم اکنون نیز این کانون در تهران (خیابان وزراء) و شهرستانها با همان آرم سابق، فعال می باشد (دلیل آن روابط صمیمانۀ فرح دیبا و رضا پهلوی با خانواده رفسنجانی می باشد). لیلی امیر ارجمند با داشتن مسئولیت های کاذب مختلف در دستگاه پهلوی میلیاردها دلار سوء استفاده مالی می نماید. او اکنون در کن فرانسه به سر می برد.