گاهنامه پارس
ارگان سازمان پارس وشورای براندازی
OCTOBRE 2006- n° 49

سناریوی گروگان گیری وزیران نفت اوپک

کارتل ها و تراست های نفتی و غیرنفتی همواره برای به اجرا درآوردن مقاصد خود از قاتلان و آدم کش ها استفاده کرده اند و در اثر تبلیغات، این تروریست ها را به صورت اسطوره های بین المللی و انسان های استثنائی درآورده اند و با ایجاد ترس در جامعه و عملیات تروریستی، به مقاصد جانبی خود دست یافته اند در سال ۱۹۷۳ نیز برای افزایش بحران در منطقه که لازمة افزایش بهای نفت بود تروریستی به نام کارلوس را می آفرینند، همانگونه که هم اکنون بن لادن را آفریده اند.

« ایلیچ رامیرز سانچر » معروف به کارلوس که تبلیغات غربی و استعماری او را به عنوان « تروریست بین المللی » یاد می کنند. او در سال ۱۳۲۸ در ونزوئلا به دنیا آمد. او در دهة ۷۰ میلادی در بسیاری از اقدامات ضد یهود ، از جمله چندین رشته بمب گذاری در فرانسه، آلمان، ایتالیا و همچنین کشتار ورزشکاران اسرائیلی در المپیک مونیخ با کمک کمیسیون سه جانبه، نقش رهبری تروریست ها را داشته است. کارلوس در سال ۱۳۳۹ به جبهة خلق برای آزادی فلسطین (یکی از مستعمرات انگلیس) پیوست. کارلوس و تروریست هایش با هماهنگی سیستم بین المللی در روز ۳۰ آذر سال ۱۳۵۴ دست به گروگانگیری وزیران اوپک می زند، این عملیات ۴۴ ساعت به طول می انجامد و موجی از دلهره در پایتخت ۱۱ کشور جهان برپا می کند.

این حادثه در طبقة اول ساختمان شمارة ۱۰ واقع در خیابان « کارل لوگورنیگ » وین که محل برگذاری نشست وزیران نفت ۱۱ کشور عضو اوپک بود، به وقوع می پیوندد. در این اجلاس، وزیران اوپک همراه معاونین خود بحث دربارة قیمت ها، سهمیه ها و برنامة تأسیس صندوق اوپک را آغاز کرده بودند. در آن زمان جلسات اوپک به دلیل آنکه در شرایط به اصطلاح تحریم نفتی غرب توسط کشورهای نفت خیز، تشکیل می شد، از حساسیت و اهمیت خاصی برخوردار بود.

کارلوس تمامی وزرای نفت کشورهای عضو این سازمان را پس از یک درگیری مسلحانه با محافظین اجلاس، به گروگان گرفت. در جریان این گروگانگیری، سه پلیس اتریشی و دو مأمور سازمان ضد جاسوسی فرانسه کشته شدند. کارلوس همراه با ۵ مرد و یک زن مسلح که خودشان را از اعضای شبکة « بازوی انقلاب عرب » نامیده بودند، هدف این آدم ربائی را فاش نکردند و فقط از مقامات اتریشی خواستند که هواپیمایی در اختیار آنها قرار دهند. ساعت ۷ صبح روز بعد، آنها به همراه ۴۰ گروگان با اتوبوس مخصوص ادارة پست به طرف فرودگاه حرکت کردند تا هواپیمای « دی سی - » آنها را به الجزایر ببرد. در الجزیره، کارلوس تعدادی از گروگان ها را آزاد کرد و با ۲۰ گروگان به سوی لیبی به پرواز درآمد. در طرابلس ۱۰ گروگان دیگر را نیز آزاد می کند و بار دیگر به سوی الجزیره پرواز می کند و همه را آنجا آزاد می کند.

سرانجام پس از ۴۴ ساعت، ماجرای گروگانگیری وزیران نفت اوپک پایان گرفت. ولی هیچکس از انگیزة این گروگانگیری مطلع نشد و باید گفت که دست هایی پشت پرده این ماجرای مبهم بوده است که رابطة مستقیم با افزایش بهای نفت توسط کارتل ها و تراست های نفتی داشته است و عده ای سیاست اقتصادی جهان را محرک آن می دانند که در اثر آن می خواست باعث انحراف افکار جهانی گردد. البته در آن زمان شایع شده بود که کارلوس مبلغ ۲۰ میلیون دلار بابت این عملکرد از کمپانی های بزرگ نفتی دریافت می کند. کارلوس سرانجام در مرداد ۱۳۷۳ در سودان شناسائی و دستگیر می شود و بعد به مقامات فرانسه تحویل می گردد. وی در پاریس محاکمه شد و به حبس ابد محکوم گردید. منابع خبری فرانسه هیچ گزارشی راجع به این محاکمه و اظهارات کارلوس در دادگاه و همچنین محل زندان شدن او افشا نمی کنند. گویا کارلوس اکنون با چهره ای متفاوت در یکی از ساحل های زیبای « کارائیپ » مشغول لذت بردن از ثروتی است که کارتل ها تراست های نفتی در اختیار او گذارده اند.