گاهنامه پارس
ارگان سازمان پارس وشورای براندازی
juin 2005- n° 33

مماشات اروپا با آخوندها 

دنیا از سرکوب، شقاوت و وحشی گری روزافزون رژیم ایران به شدت نگران  هستند. صحنه دار  زدن و چوبه های دار اینک بخشی از زندگی روزمره ملت ایران شده است. مردم، به دارآویخته شده و سنگسار می شوند. در هیچ کشور دیگری در دنیا زنان حامله را اعدام نمی کنند، اما در ایران زنان باردار زیادی اعدام شده اند و یا در انتظار حکم اعدام می باشند. ما شاهد سنگسار اعدام جوانان و نوجوانان هستیم مثل آن دختر شانزده ساله ای که در ملأ عام اعدام شد. این بازگشت به قرون وسطی است. این یک روش وحشی گری در سطح جدید و بی نظیر در دنیاست. البته درست است که دنیا محل پر خطری است ولی این حد وحشی گری واقعا جدید می باشد درعین حال رژیم که با غرب هم در حال مذاکره است و تلاش می کند که خودش را با یک آرایش و نقاب، محترم جلوه دهد. واقعیت این است که تمامی ایران یک زندان بزرگ است و در آن ملت شبانه روز، با سرکوب، تحقیر و شکنجه که به صورت قانون در آمده است زجرمی کشند. سازمانهای حقوق بشر می گویند در ایران سالانه ۳۰۰ تا ۴۰۰ اعدام انجام می شود و سنگسار و شلاق به طور عام به عنوان مجازات اعمال می شود. این یک بی حرمتی است که دولتی این گونه با ملتش رفتار کند. وضعیت حقوق بشر در مورد خردسالان نیز بهترازآن نیست. احکام اعدام همچنان در مورد جوانان و نوجوانان اعمال می شود. آنها را گاهی از سن چهارده سالگی در زندان نگه می دارند تا به سن هجده سالگی برسند و بعد آنها را اعدام کنند در قطعنامه ای که در تاریخ ۱۸ ژانویه با اکثریت نمایندگان به تصویب رسید. پارلمان اروپا استمداد نقض گسترده حقوق بشردر ایران را محکوم کرد، رژیم ایران، شماری از دیپلماتهای خود را به پارلمان اروپا در استراسبورگ فرستاده بود تا از تصویب این قطعنامه جلوگیری کند. اما این تلاش بخاطر حمایت گسترده نمایندگان از این قطعنامه به شکست انجامید. قطعنامه اجرای اعدام یا صدور احکام علیه محکومین نوجوانان، زنان باردار و کسانی را که از نظر روانی عقب مانده هستند توسط رژیم ایران قویا محکوم کرد. قطعنامه نگرانی عمیق خود را در خصوص وخیم تر شدن وضعیت در زمینه آزادی عقیده و بیان و آزادی مطبوعات به طور خاص آزار و اذیت فزاینده در بیان مسالمت آمیز عقاید سیاسی که دربرگیرنده دستگیریهای خودسرانه و محاکمه بدون اتهام است ابراز داشت. پارلمان اروپا با اشاره به اینکه ایران هنوز عضو کنوانسیون حذف هر گونه تبعیض علیه زنان نشده است و مجلس آن به تازگی یک قانون پیشنهادی درباره برابری جنسی را رد کرده است، از مقامات ایرانی خواست مدارکی ارايه دهند که نشان دهند آنها احکام اعلام شده سنگسار را اجرا نمی کنند و خواستار اعمال بلا فصل ممنوعیت علیه شکنجه گردید. همانطور که می دانیم این برای پنجاه و یکمین بار بود که رژیم ایران به خاطر نقض حقوق بشر محکوم می شد. در شرایط کنونی موضع دنیا در مورد ایران خیلی پیچیده است بخصوص نقش کشورهای اروپایی و اتحادیه اروپا. من فکر می کنم هیچ کس از رژیم ملاها که یک ربع قرن است در ایران سر کار می باشند راضی نیست. از طرف دیگر کشورهای اروپایی علاقمند هستند که رابطه تجاری و توافقهای نظامی به ویژه بر سر انرژی هسته ای با ایران داشنه باشند و در ایران زمینه موضع آنها طوری است که گویا رژیم کنونی قانونی است و در این دستگاه با کسانی که خواهان تغییر رژیم هستند صحبت و همکاری نمی کنند منظورم کسانی است که مانند ما در ایران خواهان دموکراسی و حقوق بشر هستیم نه یک حکومت دیکتاتوری. اتحادیه اروپا همیشه یک موضع دوگانه در قبال رژیم ملاها داشته است از یک طرف اعمال اشتباه رژیم را بخصوص بر سر اعدام و شکنجه های قرون وسطایی محکوم می کنند، اما از طرف دیگر دنبال منافع اقتصادی و نظامی خودشان هستند. ما ایرانیان چه در داخل کشور و چه در خارج از کشور، برای ایجاد یک حکومت دموکراسی در ایران از هیچ فعالیتی دریغ نخواهیم کرد.

            به امید برقراری  دموکراسی واقعی در ایران

                                 محمد باقری زاده

برگشت به سرمقالات