گاهنامه پارس
ارگان سازمان پارس وشورای براندازی
Mars 2004 - n° 27

مردم ايران هوشيار باشيد كه حملات تروريستي القاعده دامنگيرمان ميشود

با نگاهي گذرا به وضع آسفته همسايگان ايران هم اكنون درمي يابيم كه رقابت بين آمريكا و انگليس ميزان ناامني را در منطقه گرم تر كرده است. در افغانستان كه عوامل انگليس مرتبا در تشكيلات حكومتي و ناامني دريغ نكرده اند و نيز در عراق به همان شيوه براي مثال بعد از ترور آيت اله محمد باقر حكيم

مي بينيم انرژي پتانسيل انگليسي ها آزاد ميشود و آيت الله سيستاني مرجع تقليد شيعيان عراق با توجه به مخالف بودن ايده و عقايد خويش كه باور داشت دين نبايد در سياست دخالت كند كه امروز براي آمريكائيها مشكل ايجاد ميكند عوامل ناامني در منطقه را با نفوذ زياد آخوندهاي ايران در كشورهاي همسايه را انگليس اداره كند. ميتوانم بگويم كه مستقيم يا غيرمستقيم اين افراد عوامل بي چون و چراي انگليسيها هستند. در اين ميدان كه ايران بدايت و نهايت مشكلات را باعث ميشود فعلا كه به درد انگليسيها مي خورد از آتش به دور مانده سران حكومت با توجه به تبليغات فكري كه نمي بايست پروتوكل الحاقي منع گسترش سلاحهاي هسته اي را امضا كند مي دانيم با فشار انگليسي ها دم به تله ميدهد و از آن روي قضيه با آزمايشهاي هسته اي و غني كردن اورانيوم! كه با مخالفتهاي اتحاديه اروپا و سكوت آمريكا رو به روست! دامي را كه برايش تدارك ديده اند گسترده تر مي كند. اما با توجه به اسير بودن در اين موقعيت حساس رژيم آخوندي چاره اي جز قبول دستورات اربابان هميشه در پرده را ندارد.

آقاي بوش كه زلزله بم را بهانه اي براي نزديكي با ايران مي بيند مي خواهد با استفاده هاي سياسي وضيعت دو كشور همسايه (عراق و افغانستان) را آرامتر سازد. بي خبر از آنكه به قول معروف خود ايشان نيز سر كار هستند. زيرا ايران با توجه به وضع سياسي كنوني كه در آن به دام افتاده است، هرگز به ساخت و سازهاي تمام عيار آمريكا تن در نخواهد داد. چون ميداند آرامش عراق و افغانستان مصادف با كندن گور خودشان مي شود. ولي معاملات نسبي صورت خواهد گرفت و آقاي بوش با توجه به اين نزديك به انتخابات است براي جذب آراء و پشتيباني شركتهاي نفتي و سرمايه داران چراغ سبز صلح و دوستي را با ايران در مدت زمان كوتاه نشان داده است. امروز كه سياست تجزيه طلبي بعضي از كشورهاي عربي در سيستم سياست انگليس فرا رسيده، آمريكا چماق به دست استعمار پير شده است.

دياكو

 

برگشت به سرمقالات