گاهنامه پارس
ارگان سازمان پارس وشورای براندازی
juin 2003 - n° 23

مصاحبه با روزبه فراهاني پور (لس آنجلس)

انتقاد يك فعال سياسي ايراني از اختلاف نظر ميان سياستمداران آمريكا بر سر ايران.

بهنام ناطقي (راديو فردا): موضوع مذاكره ميات هيات اعزامي آمريكا در ژنو با نمياندگان جمهوري اسلامي، موجي از مخالفت در ميان فعالان سياسي در آمريكا برانگيخت كه هر نوع مذاكره ميان آمريكا و جمهوري اسلامي را گامي در جهت تقويت و مشروعيت بخشيدن به حكومتي ميدانند كه از نظر آنها، سالهاست پايگاه مردمي و مشروعيت خود را از دست داده است. آقاي روزبه فراهاني، كه از جمله در تظاهرات دانشجوئي اعتراض به تعطيل روزنامه سلام در تهران شركت داشت، در مقاله Mullah’s Can’t Reform تحت عنوان National Review Online خود در روحانيون اصلاح پذير نيست، استدلال كرد كه مذاكره با جمهوري اسلامي باعث دلسردي مردم ايران نسبت به حمايت آمريكا ميشود. آقاي روزبه فراهاني، در مصاحبه با راديو فردا، در توضيح اين موضع خود ميگويد:

روزبه فراهاني پور (رهبر حزب «اي مرز پرگهر» لس آنجلس): در صورتي كه رئيس جمهوري كنوني ايالات متحده، آقاي بوش، اعلام مي كنند كه مردم ايران اين حق را دارد كه نوع حكومت خود را تعيين كند و همينطور آقاي بوش بارها اعلام كردند كه جمهوري اسلامي را يكي از محورهاي شرارت در منطقه و از پشتيبانان تروريسم اعلام كردند، ولي ما مي بينيم برخلاف نظرهاي رئيس جمهوري، وزارت امور خارجه به دفعات متعدد در صدد است كه با جمهوري اسلامي رابطه برقرار كند و قرارهائي را هم در همين رابطه در جاهاي مختلف داشته و به صورت پنهاني و آشكار پيام هائي را به جمهوري اسلامي فرستاده و حتي در دفعات مختلف، در حقيقت چراغ سبزهائي را به آنها نشان داده.

ب.ن.: آقاي فراهاني معتقد است مردم ايران در اثر مذاكره آمريكا با حكومت اسلامي، حسن نظر خود را به مردم آمريكا از دست ميدهند.

روزبه فراهاني پور: دوستان و دشمنان خود را مردم ايران بر پايه منافع و مصالح ملي خود مي شناسند. و زماني كه ما مي گوئيم مردم ايران احساس خوبي نسبت به مردم آمريكا دارند، زماني است مردم احساس مي كنند آمريكا دارد احساس همدردي با مردم ايران ميكند. زماني كه مي بينيم به ختطر منافع مالي، يا فشار احياناً شركت هاي نفتي، وزارت امور خارجه آمريكا همچون اتحاديه اروپا ميخواهد چشمش را بر حقايق ببندد و نقض حقوق بشر را در ايران ناديده بگيرد، مطمئناً مردم ايران از اين موضوع خوشحال نخواهند بود. و البته اگر اين مسائل يك مقدار عريان تر و بي پرده تر با مردم آمريكا در ميان گذاشته بشود و ببينند كه امروز در وزارت امور خارجه جمهوري هستند، همان كساني هستند كه سفارت آمريكا را بعد از انقلاب سال 1979 اشغال كرده بودند، شايد اين حركت براي مردم آمريكا هم زياد خوشايند نباشد.

ب.ن.: يك روز بعد از انتشار اين مقاله، و در پي انتشار خبرهائي به نقل از منابع اطلاعاتي آمريكا در باره حضور عناصر ارشد شبكه تروريستي القاعده در ايران، آمريكا مذاكرات ژنو را كه به شركت زلماي خليل زاد، نماينده رئيس جمهوري آمريكا در امور خاورميانه و به ابتكار سازمان ملل جريان داشت، قطع كرد.

ب.ن.: مقاله تان سه چهار روز پيش در آمد و آيا فكر مي كنيد كه تغيير در سياست آمريكا در سه چهار روز اخير حاصل شده كه مطالب مقاله شما را يك مقدار نقض كند؟

روزبه فراهاني پور: اميدواريم سياست خارجي آمريكا در وزارت امور خارجه يك مقدار تغيير كند. همانطور كه شما هم گفتيد، مذاكرات ژنو نيمه كاره رها شد، باز برمي گردد به اشتباه هاي آشكار جمهوري اسلامي و شايد خيلي نزديك بين بودن وزارت امور خارجه آمريكا، كه اينها با وجود اينكه ماهيت جمهوري اسلامي را مي شناسند و همه اش را مي دانند، بخصوص آقاي كراكر كه دوستان خود را در اين جريان از دست داده، متأسفانه، در جريان حركت هاي تروريستي جمهوري اسلامي در لبنان، بنابراين اينها بايد ميدانستند كه به جمهوري اسلامي به هيچ وجه نميتوانند اعتماد بكنند و زماني كه انفجارهاي عربستان سعودي اتفاق افتاد، پاي جمهوري اسلامي هم به روشني در اين جريان ها ديده شد و وزارت امور خارجه چاره اي بجز ترك آن مذاكرات برايش باقي نمانده بود و حركت جديد كاخ سفيد را هم من فكر ميكنم باز به خاطر ديدگاه هاي رياست جمهوري آمريكا باشد و مطمئناً فشارهائي را بايد بر اركان زيردست خودش قرار بدهد كه آنها هم حداقل اگر نمي خواهند كمكي به جريان نجات مردم ايران بكنند، دست اندازي براي مردم دست نكنند و اجازه بدهند مردم ما خودشان تصميم بگيرند و آنها خودشان را از شر حكومتي كه گرفتار آن هستند، نجات بدهند.

ب.ن.: شما از اين مقاله كه سه چهار روز پيش در آمد چه برخوردها و واكنش هايي ديديد؟

روزبه فراهاني پور: استقبال زيادي شد از اين مقاله چه در جامعه آمريكايي و چه ايرانياني كه با پيامي از سوي در خارج از كشور به ويژه در آمريكا اقامت دارند و من حتي چند هم مينهان در درون مرز داشتم و خيلي خوشحال بودند كه بهر حال يك جايي اين صحبت ها زده شده و حقايق را توانستيم با مردممان در ميان بگذاريم.

برگشت به سرمقالات