تقلاي رژيم براي مهار جنبش و پيشگيري از برگزاري سالگرد 18 تير

حدود يك ماه ديگر چهارمين سالگرد خيزش دانشجويي و مردمي 18 تير، فرا خواهد رسيد. مراسم امسال هم بدليل بحران فروپاشي جمهوري اسلامي و هم بدليل فراخوان گسترده تشكلهاي دانشجويي و نيروهاي اپوزيسيون براي برگزاري پرشكوه آن، موجي از وحشت در ميان سردمداران حكومت اسلامي ايجاد كرده است. به همين خاطر و كلا بديل «حالت فوق العاده» جاري، رژيم و باندهاي فاشيستي اش، در هفته هاي اخير سعي در پديد آوردن موجي از رعب و سركوب در سطح جامعه، بويژه در محيطهاي دانشگاهي، داشته اند.

صدور احكام شديد و قرون وسطايي عليه فعالين ملي مذهبي و ديگر متهمين دگرانديش، يورش سراسري به زنان در برابر حجاب اجباري كه اين بار با اسم رمز «مخالفت با مانتوهاي كوتاه» آغاز شده، اعمال فشار بر دانشجويان دانشگاه يزد براي پايان دادن به تحصن خود و نيز بر كارگران چيت سازي بهشهر براي خاتمه دادن به اعتصاب غذاي خويش كه سبب جلب همبستگي بيسابقه مردم شهر شده است، سركوب وحشيانه تظاهرات جوانان و تهيدستان فولاد شهر اصفهان، صدور حكم اعدام براي يكي از مبارزان زنداني حزب دمكرات كردستان ايران، تعقيب و شليك گلوله بسوي تعدادي از جوانان در اصفهان كه مشغول چسباندن فراخوانهاي 18 تير بر روي ديوارها بودند كه بنا به اطلاعيه «دانشجويان مبارز اصفهان» منجر به مرگ يك جوان 22 ساله اهل استان چهارمحال بختياري بنام رحمان اميني گرديد، دستگيري و صرب و ستم يكي از فعالين حزب ملت ايران در بوكان بنام سياوش حاجي، تهاجم به برنامه سخنراني جبهه ملي خوزستان براي پرويز ورجاوند، دستگيري تعدادي از فعالين عرب در اهواز كه عضو حزب «الوفاق» هستند كه در شوراي شهر، اكثريت دارند، يورش بسيجي ها به مراسم سخنراني فريبرز رئيس دانا و عسيد مدني در دانشگاه بين المللي خميني تهران، محاصره فرودگاه مشهد و سپس استانداري خراسان براي جلوگيري از سخنراني مزروعي نماينده مجلس و تلاش انصار حزب الله براي دستگيري و ضرب و شتم نامبرده، دستگيري شماري از دانشجويان فعال در نيشابور و اقداماتي از اين دست، همهو همه نشان ميدهد كه رژيم در اوج انزواي داخلي و بين المللي و براي حفظ حياتش، چاره اي جز تشديد سركوب و تكيه بر سرنيزه هاي عربان نمي بيند. از اينرو جنبشهاي اجتماعي براي اينكه به رژيم ثابت كنند كه بر شاخ نشسته، بن ميبرد و به او بفهماند كه بر سر نيزه ميتوان تكيه كرد، اما روي آن نميتوان نشست! چاره اي جز گسترش مبارزه، تقويت صفوف خود، ايجاد ارتباط و هماهنگي بين خويش و ايجاد و توسعه نهادها و تشكلهاي مردمي و مستقل خود ندارند. تنها از طريق سنگربندي توده اي و گسترش مبارزه، همبستگي و تشكل است كه ميتوان موج جديد سركوب را به عقب راند و جنبش را گامي ديگر بسوي سرنگوني رژيم اسلامي از طريق يك انقلاب توده اي نوين، هدايت نمود.

كميته مركزي سازمان كارگران انقلابي ايران - راه كارگر

15 خرداد 1382